Autorally 2016

Verslag autorally januari 2016

Door Maryse Miot (foto’s Maryse Miot)

Zondag 31 januari 2016, een mooie warme dag om een autorally te doen na de kou van de afgelopen week! Na een hartelijke ontvangst op het terrein van de Djittabhawan College, een school voor aanstaande Boeddhistische monniken, vertrekken 28 wagens en 108 deelnemers richting de Chinese tempel genaamd Nong Ket Noi (vraag 1), waar ze gouden Boeddhahangertjes verkopen (vraag 2), waar vrouwen beslist niet halfnaakt de tempel mogen betreden (vraag 3), en waar vooral heel veel Chinezen zeer devoot de tempel ingaan.

Daar moesten wij ook een zwarte olifant zien te vinden, en een Thais jaartal zien te vertalen naar onze jaartelling. Een erg leuk begin van de zoektochten. Ik hoorde een medereiziger uit de tempel komen en smalend roepen naar haar team “Ze verkopen daar niets hoor, ze bidden alleen maar!”

          

Goed, wij rijden verder naar de geesteshuisjes waar wij een Nederlandse vlag en wederom een jaartal moeten zien te vinden. Een bijna onmogelijke opgave. Een kwartier lang zoeken wij intens om ons heen. Ondertussen arriveren vier of vijf ploegen die zich ook suf zoeken!

Mensen kruipen zo wat in de huisjes op zoek naar de vermaledijde vlag. Iedereen kijkt beteuterd. Mensen roepen “Wij worden in de maling genomen, er ís geen vlag!” En dat jaartal dan? Ook niet te vinden… Plots zie ik de chauffeur van mijn team vreemd staan bij de stoep… Hebbes! Maar niemand mag zien wat hij ontdekt heeft natuurlijk… Wij gaan er als hazen vandoor!

          

Na veel bochten, hobbels en een gevaarlijke oversteek, met overigens een prachtig landschap om ons heen, komen wij bij de volgende tempel, Nong Ket Jai. Onderweg moesten we nog wat sterren tellen (die volgens mij meer bloemen waren, maar dit ter zijde…) en op een molen Phalang Jit identificeren.

Boeddha’s tellen rondom een boom bij Nong Ket Jai leidt ook tot kostelijke taferelen. Tellend draaien wij rondjes, om ons dan weer af te vragen bij welke Boeddha wij begonnen zijn! Zeker de bedoeling! En dan de vingers tellen van die ene mythologische figuur! Iemand vroeg zelfs of de duim ook als vinger telt…

Het volgend traject, richting district Nong Prue, is heerlijk verwarrend omschreven. Moeten we eerst de borden van de Crocodile Farm volgen, even verderop moeten we dat vooral niet doen!

Stemverheffing en gemopper in de auto, tegenstrijdige aanwijzingen vliegen door de ruimte. Gelukkig is de chauffeur zeer kalm… Aangekomen bij de eerste uitspanning tegenover het bord Holland Tulip Resort, hebben wij dat flesje water wel verdiend, wij zijn van de opwinding bijna aan een borrel toe!

Daar ontvangen wij een A4tje met De Grote Pattaya Quiz waarbij onze algemene kennis van Pattaya en van Thailand op de proef wordt gesteld. En onze vocabulaire wordt ook getest. Even zoveel mogelijk woorden van minimaal vijf letters, met allerlei beperkingen uiteraard, van de namen Pattaya en Jomtien maken. Ik vond pyjama (van de ploeg van Hans en Laurens) erg leuk voor deze stad die nooit slaapt…Op naar het tweede deel van het parcours.

Wederom een prachtig landschap met heuvels in de verte, wijde velden, rustige dorpen, veel palmbomen, nog meer tempels, de Elephant Village, de Bungy Jump, het Chaknork Reservoir, een gebouw met veel dikke touwen, en een prachtig oud Thais huis. Gelukkig hoeven we maar een vraag te beantwoorden, de kleur van de pijl van de Bungy Jump… Een makkie!

Wij stoppen bij de Asean Art Show waar de mooiste kathoeys van de regio de ontvangst met veel sierlijk vertoon doen. Daar mogen wij eventjes ook genieten van een (schijn-) boksshow en van (echte) Thaise dans. En natuurlijk banken en lantaarns tellen. Zie maar de goede te vinden.

          

Na zoveel kleuren en vrolijkheid hebben onze ogen rust nodig. Wij rijden nu langs cassavevelden (vraag 16), lekker donker groen. Het moet gezegd worden, het parcours is zeer afwisselend.

Aangekomen bij het Chinese dorp lopen we door de kleurrijke straten. We worden veelvuldig begroet door vriendelijke Chinezen (of Thai-Chinezen?). We zoeken naar een ooievaar en we tellen aardbeien.

Maar welke aardbeien? Hier weer een leuk voorbeeld van kuddegedrag; iemand stopt bij de eerste de beste tros in een etalage en iedere nieuwe ploeg die aankomt slaat daar ook aan het tellen! Wij ook. Is het nou 24 of 26 aardbeien? Maar je moet ze zoeken bij een ingang voor rolstoelen! Niet iedere prak beton tegen de stoep is een geschikte ingang… Gelukkig lopen sommigen verder en wij vinden de goddelijke vruchten op de juiste plek.

 

Na het dorp moeten wij natuurlijk ook de bijhorende tempel aandoen, gewijd aan de godin Thapkin, en daar zoveel mogelijk hanen fotograferen. Fraaie hanen, witte, zwarte en gouden vogels, geschilderd, gebeeldhouwd en gemetseld. Daarna rijden wij langs mooie landschappen richting King Culture om te zoeken naar rozen… die eigenlijk schietschijven moeten zijn. Lekker moeilijk, wij hebben het niet gevonden en met ons veel anderen geloof ik. Maar de parapluutjes bij de ingang vonden we erg leuk.

Rijdend naar een grote parkeerplaats zoeken wij onderweg naar olifanten en bonsaiboompjes, genieten wij van het uitzicht, en maken we bijna ruzie over de te kiezen weg (het is ook zo verdomd ingewikkeld beschreven…).

Plots staat onze chauffeur letterlijk boven op de rem en rijdt meteen een stukje achteruit. Een slang, vuistdik en minstens 1,5 meter lang had zich vlak voor de wielen gelanceerd! Het dier blijft beduusd een seconde stil op de weg, keek het gevaarte zelfs aan, en toen hij kon zien dat het toch veilig was, kronkelde hij rustig naar de overkant en verdween in het gras. Een meevallertje!

          

Na het passeren van een olifantendorp (links van het parkeerterrein) van het tempelterrein Yannasan Wararam, en van het Chinese gebouw Vihan Sian, arriveren wij moe en voldaan bij Greta Farm. Daar mogen we eindelijk aan de borrel, even de zenuwen kalmeren en vervolgens genieten van een voortreffelijke diner dat zeer professioneel wordt bediend.

Douwe bedankt alle aanwezigen voor de geweldige opkomst, Dick geeft de antwoorden op de oh, zo moeilijke vragen, en Fred, als voormalige organisator van vele rallies, deelt aan de winnaars de prijzen uit. Het team van Angelien Roovers, Jaap Slabbekoorn, Ralph en Marion Duhnfort is de slimste onder ons! Hulde!

En dank aan Douwe en Dick voor het organiseren van deze aangename en culturele rally 2016.

 


 

Overpeinzingen van een rally organisator

Door Dick Koger

Nadat Douwe en ik de organisatie van de rally 2016 op ons hebben genomen, nemen we een aantal principebesluiten. We willen de rally korter maken en we willen de vragen beperken tot de route en tot Pattaya. Bovendien moet het een ontdekkingstocht worden. Ook besluiten we met de voorbereiding vroeg te beginnen. Dat heeft het voordeel dat je later niet in tijdnood komt. Het heeft ook nadelen. Hoewel ik volgende organisatoren niet wil ontmoedigen, noem ik er een paar.

We hebben de vraag: waar worden de bloemen links voor gebruikt? We vergeten dat bloemen geplukt worden. Een paar maanden later zijn ze weg. Op een gegeven moment geven we aan bij een wit bord met een bepaald opschrift rechtsaf te slaan. Een week later is het bord verdwenen. Later zijn er overal nieuwe blauwe borden geplaatst die aantoonbaar fouten bevatten. Die fouten worden een paar weken later grotendeels gecorrigeerd.

En ik moet steeds opnieuw schrijven. We hebben een leuk restaurantje gevonden om de quiz in te vullen, maar Nel en Henry, die deze post zouden bemannen (M/V) wijzen ons zeer terecht op het feit dat parkeren zo goed als onmogelijk is. Opnieuw zoeken. Een door mij als asfaltweg beschreven traject, is na een regenbui een grote modderstroom. Dus anders beschrijven.

De grootste ramp was dat we als eindpunt een bijzonder leuk westers restaurant hebben gevonden, werkelijk ideaal. Twee weken voor de datum van de rally krijgen we bericht dat ze 100 mensen niet aan kunnen. Greta Farm doet het fantastisch, maar het is voor ons een noodoplossing.

Wat we ook niet konden voorzien, is een gebeurtenis op de dag zelf. Vanaf het beginpunt rijd ik naar Ban Saray om Jacques op te halen en naar Asean Art Show te brengen. Daar zal hij iedereen van een toegangsbewijs voorzien. Vanaf Ban Saray rijden we over Sukhumvit naar Soi Huay Yai. We komen in een file. Overal politie. Het is duidelijk, er komt een hoge regeringsfunctionaris of een lid van het Koninklijk Huis op bezoek. Na veertig minuten mogen we verder. In Soi Huay Yai nog overal politie. Kennelijk gaat de stoet hierheen. In Greta Farm horen we dat een prinses een bezoek brengt aan Yannasan Wararam. Kennelijk is de prinses teruggekeerd voordat de rallyrijders langs diezelfde weg komen, want niemand heeft iets gemerkt.

Op het laatste moment besluit ik een vraag te schrappen, al was het maar dat ikzelf, na de route talloze malen gereden te hebben, geen flauw benul heb van het antwoord. De vraag was: hoeveel filialen van 7eleven zijn jullie tegengekomen?

O.i. werd het een ontdekkingstocht, al was het maar omdat wij op veel punten kwamen die wij niet kenden. Djittabhawan College, een opleidingsinstituut voor Boeddhistische monniken, lange tijd in verval, maar nu weer oplevend. Wat Nong Ket Noi. Toen we deze tempel ontdekten stonden er 42 touringcars voor de deur met alleen maar Chinezen. Wat Nong Ket Jai. Zelfde naam, maar een gewone Thaise tempel. Oud en nieuw. Million Stone Park, een mooi park met veel stenen. Zeker een bezoek waard. Crocodile Farm ernaast. Veel krokodillen en een adembenemende show. Wat Suthawas aan het eind van Soi 53 van Sukhumvit. Ik ben er nog nooit binnen geweest.

Elephant Farm voor mensen die van kunstjes met dieren houden. In ieder geval typisch Thais. We wilden alleen hun restaurant gebruiken voor een hapje en een drankje. Buiten de consumpties wilden ze 500 Baht per persoon. Een dierentuin die uitsluitend door Chinese toeristen wordt bezocht. Asean Art Show. Speciaal voor Chinese toeristen. Een combinatie van boksen en dansen. Later zagen we pas dat de danseressen een adamsappel hadden. Fruit Garden voor mensen die de diversiteit van Thais fruit willen leren kennen. Alles kan geproefd worden.

Chinees dorp, een authentiek plaatsje met een fantastische markt op zaterdag. Zeker op die dag een bezoek waard. Ga aan het eind van de middag. Chinese tempel, gewijd aan de godin Thapkin. Fruit Garden, een andere tuin, speciaal voor toeristen. King Culture, speciaal voor Chinezen.

Zij vinden het leuk een klein olifantje te treiteren. Olifantendorp, speciaal voor Chinezen. Wat Yannasan Wararam, bekend terrein en zeker een bezoek waard. Vooral het Chinese gebouw, dat meer een schitterend museum is. Het is ons duidelijk geworden dat Thailand hevig heeft geïnvesteerd in het toenemend aantal Chinese toeristen. De formule is overal hetzelfde. Massaal en goedkoop.

Hopelijk vinden we organisatoren voor volgend jaar. Ondanks bovenstaande bedenkingen, kan ik iedereen verzekeren dat de proefritten misschien wel leuker zijn voor de organisatoren dan de uiteindelijke route voor de deelnemers.

En er is nog één ding leuker dan de route bepalen, dat is het beschrijven van die route. Tenslotte was het een heerlijk moment, toen alle auto’s heelhuids binnen waren. Zonder één noodenvelop nodig te hebben.