Koningsdag 2016

Koningsfeest 2016 in Pattaya

Door Dick Koger (met foto’s van Yan)

          

Eén ding is zeker, het weer in Pattaya was beter dan in Nederland. Vanaf een uur of vijf lopen de mensen binnen bij The Fifth in Soi 5 van Jomtien. Er staan prachtig versierde tafels met stoelen voor 110 mensen, maar dat blijkt niet voldoende. Ruim 125 mensen, alleen of met partner bezoeken ons feest.

Vorig jaar waren het er slechts 88. Goede publiciteit verzorgd door bestuurslid Martin Brands zal hier mede oorzaak van zijn geweest.

          

Ik klap nu uit de school, maar er is even sprake geweest om dit feest te schrappen en daarvoor in de plaats vervoer naar het Koningsdagfeest van 30 april in Bangkok mogelijk te maken. Eén argument hiervoor was de veronderstelling dat iedereen terug naar Nederland was. Je hoort dat vaker, maar het is natuurlijk onzin. Bovendien is onze vereniging elf jaar geleden niet opgericht voor mensen die hier in de wintermaanden komen, maar primair voor mensen, die hier wonen. Secundair natuurlijk voor alle andere Nederlands sprekende mensen.

          

Een tweede argument was dat de belangstelling voor evenementen aan het teruglopen is. De autorally en dit feest bewijzen het tegendeel. Gelukkig dus dat dit feest gewoon doorgang heeft gevonden. Tot zover de voorgeschiedenis.

De zaal is uitbundig opgesierd met rode, witte, blauwe en oranje ballonnen. Een televisiescherm en een beamer geven rechtstreeks contact met het Koninklijk bezoek aan Zwolle.

          

Rick, de zanger die we al van een vorige gelegenheid kennen, brengt de sfeer erin met bekende Nederlandse liedjes en evergreens, die iedereen kent. Op een belendend grasveld is de vrijmarkt. Tot mijn grote blijdschap vind ik een boek van Connie Palmen over haar relatie met Hans van Mierloo. Dit had ik niet. Verder boeken van Martin Bril, Herman Brusselmans en Boudewijn Büch. De avond kan voor mij niet meer stuk.

          

Elders kan er gesjoeld worden, jeu de boules gespeeld worden of darts. Voor elk wat wils. Wanneer iedereen van een oranje drankje is voorzien, opent vicevoorzitter Douwe Bosma de avond en brengt een toast uit op het Koninklijk gezin. Iedereen staat op en uit ruim honderd kelen klinkt het Wilhelmus. Twee coupletten zelfs en ik moet eerlijk toegeven dat de tekst van het tweede deel mij minder sterk bij is
gebleven.

          

Tijd voor versnaperingen. We bestellen bitterballen, haringen (van Peter en Tui), minihamburgers, frikadellen en nog veel meer als ondergrond voor de drank. The Fifth is een ideale plaats van samenzijn. Uiterst soepel en qua bediening uitermate vriendelijk.

          

De aangekondigde achtjarige goochelaar blijkt een achtjarige pianist te zijn. We zijn niet minder enthousiast. Virtuoos begint hij met een eigen compositie. Daarna neemt Rick het weer over en hij weet danslustige paren uitbundig in beweging te krijgen. Opvallend is dat Cees van Meurs een onvermoeibare gangmaker is. Hulde.

Een vuurspuwer geeft een fantastische show. Daarna weer dansen. Dit ontaardt zelfs in een spontane polonaise, maar dat is de schuld van het onvergetelijk nummer: Geef mij maar Amsterdam. Normaliter gaan de meeste mensen al vroeg huiswaarts, maar de stemming zit er zo goed in dat dit vergeten wordt.
Gelukkig word ik, nog voor alles wat wazig wordt, afgehaald. Het was een prachtig feest.

          

Dank aan alle mensen die druk bezig geweest zijn met deze avond. De mensen van The Fifth, de technicus die voor verbinding met Nederland zorgde, de organisator van de vrijmarkt, zanger Rick die op voortreffelijke wijze de stemming erin hield, maar vooral dank aan onze onvolprezen evenementen-commissie, Cees, Diny, Peter, Sieb, Douwe; jullie hebben weer een geweldige prestatie op jullie conto bijgeschreven.