Koningsdag 2018

Koningsfeest 27 april

Dick Koger

Een uur voor de geplande aanvang van het feest is er een enorme wolkbreuk. Een stortbui, donder en bliksem. Begrijpelijkerwijs zorgt dit voor enige vertraging, maar zoals de regels voor een tropische bui voorschrijven, is het na een uur afgelopen en blijft het verder droog.

Langer dan een half jaar draag ik mijn oranje overhemd niet, om zeker te zijn dat het op deze dag schoon is, nu ik het nodig heb. Geheel automatisch trek ik echter vandaag nieuwe shorts en een nieuw hemd aan. Pas wanneer ik rond vijven The Sandbar binnenloop, realiseer ik mijn fout. De al aanwezigen  schitteren in oranje of zelfs in rood-wit-blauw.

Om in de stemming te komen zingt Rick een aantal Nederlandse nummers. De meeste nummers ken ik niet, maar dat ligt geheel aan mij. Het prachtige lied Zuster Ursula van Rob de Nijs maakt alles goed. Tijdens zijn zang gaan schalen bitterballen rond. Heerlijk.

Om halfzeven begint het feest pas echt met het zingen van het Wilhelmus. Voor mij wekt dit altijd twee tegengestelde gevoelens op. Enerzijds de ontroering en trots van je gezamenlijk Nederlander voelen. Anderzijds de ergernis van een volstrekt onzinnige tekst, die uitsluitend gezongen kan worden door iemand die 434 jaar geleden is vermoord.

Er zijn ongeveer 70 aanwezigen en ik moet zeggen dat ik me oud begin te voelen, want veel mensen ken ik niet. Gelukkig zijn er ook veel bekende gezichten.

De voorzitter, Tina Eissing, spreekt ons toe en stelt ons onmiddellijk gerust. Ze gaat niet zingen. Ze kondigt de artiesten aan en zegt dat er gedanst mag worden. Zij vermeldt dat Ons Moeder, na een moeilijke periode weer in oude vorm is teruggekeerd. Ook heet zij de voorzitter van onze zusterclub in Bangkok, Jaap van der Meulen, van harte welkom.

Zij besluit met de aankondiging dat het buffet geopend is. Dat hoeft ze niet twee maal te zeggen, want onmiddellijk springen hongerige leden op. Gelukkig is er genoeg.

Ikzelf bemachtig een eenpersoonsmaaltijd, waarbij de haringen met uitjes subliem zijn.

En dan is er muziek, Een Thais drietal zingt de sterren van de hemel. Allerlei bekende nummers van Tom Jones, Shirley Bassey en Tina Turner passeren de revue. Prachtig. Ik noem slechts één nummer. Een nummer dat door veel artiesten wordt gezongen en allemaal beter dan de oorspronkelijke versie. Het heet Halleluja. Schitterend gebracht.

Aanvankelijk zijn de dansers wat bescheiden, maar bij het nummer Sexbomb van Tom Jones komt men los, althans de dames.

Als afwisseling volgt een gratis loterij, het kan niet op. Diverse diners en overnachtingen vormen de prijzen, Ik noem maar Casa Pascal, het Hilton, Holiday Inn, Spa Yunomori, Rock Sand Resort, Ons Moeder en een verblijf in een mooi appartement. Deze loterij vindt in twee afleveringen plaats, want muziek is het hoofddeel van de avond. Onze evenementencommissie en het bestuur heeft weer een geweldige prestatie geleverd. Een prima maaltijd, uitstekende artiesten en een leuke loterij. Een heerlijke avond.