Nederlandse Vereniging Thailand Pattaya

Door Sieb Elzinga

Het is ongeveer drie jaar geleden. Na een dagje Dong Tan Beach besluit ik mijn oude ledematen wat beweging te gunnen en naar huis te lopen. Ik heb net mijn tachtigste verjaardag gevierd en een wandeling van vijf kilometer zal me goed doen. Nog maar net goed op dreef word ik letterlijk vastgeklampt door een mooi-ogende dame, die haar laag uitgesneden décolleté tegen mijn borst drukt. Ik kijk enigszins overvallen in een gezicht met diep bruine ogen en een grote, buiten de contouren geschilderde, mond. Die mond zegt - alweer een overval - 'I want to marry you '. Ik duw haar rustig van me af en loop door, inwendig grinnekend.

Er is van alles te koop onderweg, en ik stop bij een oude dame om een bakje sappalot te kopen. Ze knikt me goedkeurend toe en wijst me op een krukje naast haar waar ik het rustig kan nuttigen. Het is een leuke oude dame met een zo verkreukeld gezicht dat ze bijna mooi is. Ze bestudeert hoe ik mijn sappalot naar binnen werk. Het maakt me bijna verlegen. Ik glimlach naar haar en haar ogen lichten op. 'You married?' zegt ze plotseling. Ik schud ontkennend mijn hoofd. Ze lacht en roept 'You marry me?' Voorbijgangers blijven staan, wachtend met haar op een antwoord. Ik lach naar haar en zeg 'I have a boyfriend'. Ze grijnst ......'Sappalot good?' Ik vertel haar dat, als ik terugkom, het voor sappalot is, en niet voor een huwelijk. Ze schaterlacht, en dat is wat ik hoor als ik mijn route vervolg.

Maar ik ben die dag een gewild persoon. De koek is nog niet op. Een schitterend uitgedoste travestiet verspert me de weg. Ze maakt een soort reverence, omhelst me vervolgens en fluistert in mijn oor 'I love you, I want to marry you.' Mijn eerste reactie is een greep naar mijn portemonaie. Als ik voel dat die er nog is, week ik me van haar los, vertel haar dat ik een partner thuis heb, en het dus af moet laten weten. Ze blijft heupwiegend naast me lopen en naarmate ik sneller loop komen er woorden uit haar mond die, behalve plat en onvriendelijk, zeer onkuis zijn. Ik versnel mijn tempo zodat haar hakken het niet meer bij kunnen houden. De scheldkannonade wordt afstandelijker en ik vervolg mijn weg naar huis, opgelucht.

Thuisgekomen vraagt mijn partner hoe mijn dag was. Ik aarzel even voor ik zeg ....'overweldigend'.