Nederlandse Vereniging Thailand Pattaya

Door Dick Koger

Red3

De meest lucratieve bedrijven in Thailand zijn die bedrijven die hun geld verdienen met het verbouwen van winkels en vooral met het verbouwen van horecagelegenheden. Er zijn kennelijk veel mensen die zoveel geld sparen dat ze een pand kunnen kopen of huren, dat verbouwen en inrichten tot een prachtige restaurantje of bar en dan nog net wat geld over hebben voor het inslaan van voorraad. Daarna zijn ze verbaasd dat ze niet vanaf de eerste maand een topomzet draaien. Ze maken schulden en na enkele maanden zijn ze failliet.

Een speciaal geval is natuurlijk de bar, waarvan de verbouwing en inrichting door een verliefde buitenlander betaald wordt. Daarna houdt hij zich bezig met de inkoop en zij met de verkoop. Volstrekt gescheiden circuits. Dat gaat goed tot de liefde over is. De zaak moet van de hand worden gedaan en het bouwbedrijf is weer aan de beurt.

Bij mij in de buurt, op Chayapruek, vlakbij het strand werd een jaar geleden een Thais restaurant geopend. Het heette Thai Made. De zaak was smaakvol verbouwd. Je kon binnen zitten en buiten. Maar wat vooral opviel was dat het voortreffelijk georganiseerd was. Verrukkelijke gerechten, feestelijke opmaak, vriendelijke bediening en zeer schappelijk geprijsd. Je kwam er vaak Nederlanders tegen. Dat kwam misschien door een lovend artikeltje dat ik schreef, maar vermoedelijk meer door mond-op-mondreclame. Toch heeft dit uitstekende restaurantje maar een paar maanden bestaan.

Een paar maanden geleden begon men aan een grondige verbouwing. Op de gevel staat nu in grote letters de nieuwe naam: Red Hill Coffee. Aan de buitenkant ziet het er zeer luxueus uit. Googelen leert me dat dit vermoedelijk geen internationale keten is, want ik vond niets. Een reden om even te gaan kijken. Laat ik beginnen met het uiterlijk. Zwart getinte ruiten doen me het ergste vrezen. Van buiten zie je niets en van binnen denk je voortdurend dat het buiten slecht weer is.

De inrichting maakt ook niet vrolijk. Alles donkergrijs tot zwart. Niets doet aan Thailand denken. Een samenraapsel van verschillende tafeltjes en stoeltjes, meestal met een houten zitting, zonder kussentjes. Een vriendelijke jongen komt met de menukaart. Helaas kan ik die niet lezen, want de letters zijn minuscuul en in een grijze tint die niet contrasteert met de achtergrond. Ook mijn leesbril helpt niet. Wel zie ik dat er uitsluitend Thaise gerechten op staan. Daar heb ik niets op tegen, maar de naam van het etablissement suggereert anders. Ik bestel een bekend Thais gerecht en een biertje. En die smaken best.

Ik besef dat ik hier natuurlijk een koffie had moeten proberen, maar ik moest mijn stemming enigszins op peil brengen. De balie met koffiemogelijkheden ziet er goed uit. De prijzen zijn niet aan de hoge kant.

Wanneer men mij een halfjaar geleden gevraagd had wat voor toekomst het vorige restaurant had, had ik dit een lang en voorspoedig leven voorspeld. Ik zou ongelijk hebben gehad. Nu heb ik er een hard hoofd in. Hopelijk heb ik weer ongelijk.