64. Excursie naar Bangkok

Door Dick Koger (De originele foto’s bij dit verslag zijn helaas niet meer voorhanden)

Een paar maanden terug werd een excursie naar Bangkok georganiseerd die het best getypeerd kon worden met: cultuur, maar toch leuk. Nu op 20 februari een tweede excursie die het best omschreven kan worden met: cultuur, maar toch interessant.

Een minibusje brengt ons met gezwinde spoed naar Bangkok en weet daar zonder problemen ons eerste doel te bereiken. Vlakbij het Prince Palace Hotel ligt de bibliotheek van Prins Damrongrajanubhab, een zoon van Koning Rama IV. Hij leefde van 1862 tot 1943 en was kennelijk een intellectueel. De bibliotheek bevat 7.000 boeken die in deze periode het licht zagen, veelal in het Engels, maar ook in het Chinees. We troffen zelfs een woordenlijst der Nederlandse taal aan.

Gastvrouw miss Yanee noodt ons mee te gaan de tweede etage, waar zich een museum bevindt. Een zaal die een indruk geeft van het leven van de prins. We zien zijn bureau, zijn golfsticks, zijn pijpen. Een gewaad dat ogenschijnlijk zwaar is, maar in werkelijkheid van gaas gemaakt is. Een Christusbeeld, omdat de prins van mening was dat verschillende godsdiensten mensen niet moeten scheiden, maar elkaar iets kunnen leren. Een interessante man. Op ons verzoek wordt een Royal Atlas geopend, die door klimatologische omstandigheden bijna uit elkaar valt.

    

Nog een etage hoger vinden we een ander deel van de collectie. De prins bewaarde zijn binnengekomen post en tot onze verbazing zien we een met de hand geschreven ansichtkaart van Koningin Wilhelmina. Twaalfduizend kilometer van huis en dan iets zien, wat we nog nooit gezien hebben. Geweldig. Omdat de inhoud nogal persoonlijk is heb ik onderstaand afdruk enigszins onleesbaar gemaakt, maar mensen die nu denken, was ik maar mee geweest, kunnen bij de deelnemers informatie ontvangen.

Er zijn ook veel foto’s van allerlei koningshuizen uit die tijd, maar we zijn het meest trots op onze eigen historie.

 

Onze dag kan niet meer kapot. Maar via de rotonde met het Democratie-monument en het daarbij gelegen gedenkbouwwerk voor een coup in 1973 bereiken we het tweede belangrijke doel van de dag. Vaak hoor ik dat alle tempels in Thailand hetzelfde zijn, maar deze tempel bewijst weer dat dit volkomen onzin is. Ik ben altijd blij wanneer ik nieuwe ontdekkingen doe. Na de bibliotheek is de Wat Suthat een adembenemende architectonische schoonheid. Ik wist niet van het bestaan. Buiten staat de immense en voor de veiligheid ontmantelde schommel, waar menige monnik verongelukte. De tempel zelf bestaat uit twee hoofdgebouwen. Eerst een vierkant geheel met binnen gigantische muurschilderingen op de voor- en achterzijde. Het tweede gebouw is rechthoekig en heeft op alle muren schilderingen. Het eerst gebouw is hard aan restauratie toe, het tweede ziet er perfect uit. Meestal beperken mensen hun tempelbezoek in Bangkok tot de Wat Prah Keow en de Wat Po, maar deze tempel vind ik indrukwekkender.

         

Ik ben blij dat ik deze tempel aan mijn tempelschat heb kunnen toevoegen, ondanks heftige protesten van hart en benen.

         

Nu naar het derde deel. Thailand heeft een Ministerie voor schone kunsten. Daar kan Nederland niet aan tippen. Dit ministerie is gezeteld in een prachtig gebouw tussen het Nationaal Museum en de Wat Prah Keow. Hier worden restauraties georganiseerd voor het nationaal cultureel erfgoed. Dit kunnen gebouwen zijn. Of muurschilderingen. Of koninklijke vaartuigen. Of tempelvormige bouwwerken voor belangrijke crematies. Of het uiterlijk van munten. Of het bespelen van oude muziekinstrumenten. En ga zo maar door. Omdat mijn lijf niet meer wil, moet ik enkele foto’s van Internet halen.

Bij het Ministerie is ook een interessant museum te vinden, gewijd aan Silpa Bhirasri, alias Corrado Feroci (1892-1962), de Italiaan die sinds 1924 de moderne beeldende kunst in Thailand introduceerde en onder andere de ontwerper was van het hierboven vermelde Democracy Monument.

Het is inmiddels vier uur en we moeten nu naar het Goethe Instituut om ons gezamenlijk te laven aan bier en bratwurst of aan wat dan ook. We dachten de afstand in een uur te kunnen overbruggen, maar dat is te optimistisch geschat. Na twee en een half uur komen we dorstig en hongerig in de gezellige Stube van dit culturele instituut. Op de geplande tijd zijn we weer terug in Pattaya. We kunnen terugzien op een buitengewoon geslaagde dag en we zijn blij dat Piet dit allemaal voor ons geregeld heeft. Hulde, dit smaakt naar meer.