7. Bijenfarm

Door Dick Koger

Wanneer je vanuit Pattaya over de Sukhumvit Road richting Bangkok rijdt, heb je vlak achter Naklua een viaduct. Daar sla je (onder het viaduct door) rechtsaf naar Rayon en de Motorway naar Bangkok. Vlak voor die afslag naar de motorway zie je links een groot bord met Big Bee Farm. Dit bedrijf afficheert zichzelf als informatiecentrum voor scholieren en toeristen, die alles over bijen en bijproducten te weten willen komen.

We worden vriendelijk ontvangen met de vraag in welke taal we een uitleg willen. We kiezen voor Engels en dat komt goed uit, want onze gids kan zich daarin aardig uiten. Hij leidt ons eerst naar enkele exemplaren van bijenraten van eeuwen terug. Ze hebben hetzelfde principe als de tegenwoordige raten. Een houten ronde kast met een gaatje.

Terloops wijst hij ons op een uitermate kleine gele kast. De bijtjes die rond de opening bewegen zijn nauwelijks te zien, zo klein. Het prettige van deze kleine diertjes is dat ze nooit steken. Ze bijten. Daarna worden grote raten getoond, stampvol met normale bijen.

Wanneer de honing vanuit de raten via een centrifuge gefilterd is, kunnen er ongelooflijk veel producten van gemaakt worden. Natuurlijk pure honing, maar ook zeep, kaarsen, drankjes, broodbeleg, chocolade, enzovoorts. In het restaurant kun je alles proeven en in de grote winkel alles kopen.

Een specaal gebruik van de bij is bijen-acupunctuur. Men laat een bij opzettelijk steken en zijn gif binnenbrengen. Dit schijnt effectief te zijn tegen reuma en artritis. In China , Japan, maar ook in Amerika en Europa wordt deze methode veel toegepast. Dit heet apitherapie.

Andere geneesmiddelen die uit de honingraten gehaald worden zijn bijenpollen, sporen van planten, die buitengewoon voedingrijk zijn. Goed voor mensen die willen afvallen en voor menstruatieproblemen. Je kiest maar. De pollen weten kennelijk de weg. Propolis, nog zo’n bijenproduct, zou een natuurlijk antibioticum zijn. Persoonlijk houd ik het er maar op dat honing gewoon lekker is.

Het aardige van het bedrijf is dat er geen toegangsprijs gevraagd wordt. Wanneer ik mijn gids 100 Baht wil toestoppen, wordt ook dat beslist, maar vriendelijk geweigerd.