Dit is het laatste bericht dat ik jullie doe toekomen. En ik gebruik deze gelegenheid om terug te blikken op mijn leven. Ik dacht genoeg te hebben aan een enkele pagina, maar dat is niet gelukt. De basis is een jeugd in een gelukkig gezin, het bezit van een goed stel hersenen en gevoel voor humor.
Er zijn een aantal cruciale momenten geweest. Allereerst mijn besluit om naar het Gymnasium te gaan. Liefde voor boeken was al aanwezig, maar nu werd het fundament gelegd voor mijn belangstelling voor cultuur en wetenschap. De volgende stap was mijn vertrek voor een studie van Rotterdam naar Amsterdam. Van die studie kwam niets terecht, maar in Amsterdam begon ik met leven. Niet alleen het studentenleven. Ik las veel en bracht veel bezoeken aan het theater. Ik werd me politiek bewust, wat tot gevolg had dat ik tot vandaag links stem. Ik begon met reizen, eerst naar Griekenland en Italië, later een halfjaar naar India en de rest van de wereld.
Nu begon ook mijn werkzame leven. De Weekbladpers bracht me in contact met het linkse leven. Hier ontdekte ik ook, tamelijk laat, dat mijn seksuele leven, dat tot nu toe slechts bestond als fantasie, een realiteit kon worden. Kortom ik wist nu dat ik homoseksueel was, Ik had wat in te halen en dat deed ik hoofdzakelijk in Thailand. Mijn vertrek naar de Staatsuitgeverij bracht hierin geen verandering.
En dan mijn laatste stap. Mijn definitieve vertrek naar Thailand. Tien jaar eerder had ik dit al aangekondigd in een interview in NRC-Handelsblad. Hier ontmoette ik snel Sit en zijn vrouw. Hier werd ik een stabiele factor voor de drie kinderen die ter wereld kwamen. Ook vijf bypasses werden mijn deel, Daarna zou ik me weer goed moeten voelen. Dat was niet zo, want tot de nacht van de hartaanval voelde ik me prima.
Mijn liefde voor boeken bleef. Daarnaast ontdekte ik het intense plezier van schrijven. Eerst legde ik vooral mijn belevenissen in Thailand vast, welke ik publiceerde in de Nieuwsbrieven van de door mij opgerichte Nederlandse vereniging en voor een breder publiek op Thailandblog. Ook legde ik veel seksuele ervaringen vast. Waarom wel over lekker eten schrijven en niet hierover. Deze verhalen waren slechts voor een klein publiek. Ik schreef teksten voor hier opgevoerd cabaret. Later kreeg ik plezier in het vastleggen van herinneringen. Wat een geluk dat ik geen saai leven heb gehad en veel interessante mensen heb ontmoet. In mijn archief zitten nu ruim 1.700 artikelen of artikeltjes.
Wanneer ik mijn leven over zou moeten doen, geloof ik niet dat ik veel dingen anders zou doen. Ik heb genoten en anderen mee laten genieten. Ik heb één alles overheersende eigenschap gehad, ik kon altijd de zonzijde zien, ik zag vaak humor, die andere mensen niet zagen. Ook nu mijn laatste jaren qua gezondheid niet ideaal waren. Ook nu het einde gekomen is.
Tenslotte, het mooiste wat me overkwam. Terwijl het niet direct op mijn weg lag, maakte ik mee wat kinderen van nul tot vijf jaar met je doen. Warmte, liefde, verbazing, slimheid, humor. Ik had het niet willen missen.